ΝΕΝΙΚΗΚΑΜΕΝ!!! ΤΟ ΑΝΤΙΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑΚΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ!

20 Μαρτίου 2011
Αγαλιάσονται ελληνικαί ψυχαί, αγαλιάσονται καρδίαι ανυπότακται! Η σήψις και η κομματοκρατία αναδιόμεναι από κυπριακούς μεσαίωνες καταγκρεμμίζονται από την εκτυφλωτική λάμψη του ηλίου που ανατέλλει ΤΟΛΜΗΡΑ, χαράζοντας την χρυσοπέλεκη αυγή της αυτόνομης περηφάνειας και της ελληνικής αξιοπρέπειας στην ηρωομάνα και εμβολιασμένη με κυπριακό ελληνικό αίμα Ήπειρο.

19 Μαρτίου 2011, σύμφωνα με τα αποτελέσματα των εκλογών του συλλόγου Κυπρίων φοιτητών Ιωαννίνων στον πρώτο χρόνο λειτουργίας μας η νεοσύστατη αυτόνομη φοιτητική κίνηση ΤΌΛΜΗ Ιωαννίνων κατελάβαμε 7,96% (32 ψήφοι) και με την δεύτερη κατανομή καταλάβαμε 1 έδρα από τις 7 έδρες στον σύλλογο. Ο άθλος που επιτεύχθηκε μας δίνει απέραντη ικανοποίηση γιατί μια ακόμη αντιομοσπονδιακή κίνηση αποκτά φωνή. Ταυτόχρονα μας δεσμεύει το καθήκον και η υπέρτατη ευθύνη να συνεχίσουμε το έργο μας. Ευχαριστούμε για άλλη μια φόρα όσους πίστεψαν και στήριξαν εμάς στις δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίσαμε από την πρώτη μέρα λειτουργίας μας. Επίσης ειδική μνεία πρέπει να κάνουμε για τους συναγωνιστές από άλλες πόλεις(Αθήνα, θεσσαλονίκη, Κέρκυρα) που ήρθαν να στηρίξουν τον όμορφο αγώνα μας.

ΤΟΛΜΗρά ας αναζοπυρώσουμε τη ΦΛΟΓΑ της ΔΡΑΣΙΣ και ας σταθούμε στις ΕΠΑΛΞΕΙΣ της ανιδιοτελούς μάχης κρατώντας λεβέντικα την ΑΣΠΙΔΑ, με ακλόνητη περηφάνια και ΜΕΤΩΠΟ καθαρό. Π άμε Ε λληνες Ο λοι Φ ορτισμένοι από την οργή του δικαίου που ξεχειλίζει για το ξεπούλημα εκ των έξω μέσω των έσω.

Ε δώ Φ ωνές Α νδρώνονται, Ε λληνικές Φ ωνές Π ύρηνες.

Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν
Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες
Οδ.Ελύτης

Εκ του Δ .Σ
Α.Φ.Κ ΤΟΛΜΗ

ΠΗΓΗ

Πέρασε το αντιομοσπονδιακό μήνυμα

Oι νέοι είναι καθρέφτης της κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος. Όπως και στο «μεγάλο» πολιτικό χώρο επικρατεί ο διπολισμός, έτσι και στις φοιτητικές εκλογές είναι φυσικό να επικρατεί το ίδιο σκηνικό. Οι κομματικές φοιτητικές οργανώσεις των δύο οδοστρωτήρων σαρώνουν τις υπόλοιπες, και παραμένουν οι αδιαφιλονίκητοι διαφεντευτές του κομματικού φοιτητικού χώρου. Έτσι και στις εκλογές του Πανεπιστημίου Κύπρου, η «Πρωτοπορία» του Δημοκρατικού Συναγερμού και η «Προοδευτική» του ΑΚΕΛ επικράτησαν πλήρως, με την πρώτη να διατηρεί την πρώτη θέση με οριακή αύξηση και τη δεύτερη να παραμένει... δεύτερη με απώλειες.

Χρόνο με το χρόνο συρρικνώνεται, όπως και στον κυρίως πολιτικό χώρο, η ισχύς των φοιτητικών οργανώσεων των κεντρώων κομμάτων, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ. Και ενώ για το ΔΗΚΟ υπήρχε πάντα πρόβλημα στην προσέλκυση νέων ανθρώπων στο χώρο του, εξαιτίας της κακόφημης συμπεριφοράς του που το αναδείκνυε σε κόμμα του ρουσφετιού και πολιτικό χώρο χωρίς όραμα για τους νέους, για την ΕΔΕΚ προκαλεί αρνητική εντύπωση η συρρίκνωση του «Αγώνα». Επειδή η ΕΔΕΚ είχε όραμα για τους νέους, είχε δυναμισμό ως πολιτικός χώρος, έχει πρότυπα να αναδείξει, έχει αγώνες να προβάλει.

Το πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα των φοιτητικών εκλογών είναι, ασφαλώς, η ανάδειξη της Ανεξάρτητης Φοιτητικής Έπαλξης ως τρίτης δύναμης στο φοιτητικό χώρο. Στις προηγούμενες εκλογές, η ΑΦΕ κατετάγη τελευταία σε ποσοστά, ενώ στις εκλογές της Πέμπτης υπερφαλάγγισε την «Αναγέννηση» του ΔΗΚΟ και τον «Αγώνα» της ΕΔΕΚ. Είναι εντυπωσιακή η προέλαση, δεδομένου ότι η Κίνηση δεν έχει τη στήριξη κανενός κόμματος και ασφαλώς ούτε τους πόρους που διαθέτουν οι κομματικές κινήσεις.

Η ΑΦΕ εκφράζει την αντιομοσπονδιακή τάση μέσα στο φοιτητικό κόσμο, και αυτό είναι ενδεικτικό ότι η αντίθεση σε λύση ομοσπονδίας είναι έντονη μέσα στη φοιτητική νεολαία και κερδίζει έδαφος. Θα λεχθεί, βεβαίως, πως σε σύγκριση με τον «ομοσπονδιακό οδοστρωτήρα» που εκφράζουν η «Πρωτοπορία» και η «Προοδευτική», αμελητέο είναι το ποσοστό των αντιομοσπονδιακών. Δεν αντιλέγουμε, αν και θέλουμε να τονίσουμε ότι το αντιομοσπονδιακό αίσθημα είναι πηγαίο και αυθόρμητο, σε αντίθεση με το ομοσπονδιακό, που εκπορεύεται και επιβάλλεται από τα άνω διαζώματα των δύο μεγάλων κομμάτων.

Είναι φανερό ότι σε ένα τμήμα της νεολαίας, μικρό μεν, αλλά δυναμικό, εκφράζεται μια έντονη αντίδραση σε κάθε είδους ποδηγέτηση από τις κομματικές ηγεσίες. Αυτή είναι μια υγιής συμπεριφορά. Η αποτίναξη των κομματικών ζυγών από τις φοιτητικές νεολαίες και γενικά κάθε τμήμα της νεολαίας, δημιουργεί τις προϋποθέσεις να υπάρξει αυτόφωτη νεολαία με τα δικά της οράματα, τις δικές της διεκδικήσεις και τους δικούς της προβληματισμούς. Γιατί τώρα, όπως έχουν τα πράγματα, η μεγάλη πλειοψηφία των νέων, κάτω από κάλυψη που δεν μπορεί να αποκρυβεί, κινείται σύμφωνα με τις κομματικές οδηγίες, σκέφτεται όπως σκέφτονται οι κομματικές ηγεσίες και γενικά είναι στρατευμένη στα κόμματα.

Την ίδια στιγμή, η αποτυχία του φοιτητικού κινήματος του ΑΚΕΛ να συναγωνισθεί το φοιτητικό κίνημα του ΔΗΣΥ (με εξαίρεση, ίσως, τους φοιτητές της Βρετανίας) και μάλιστα σε περίοδο αριστερής διακυβέρνησης, αποδεικνύει άλλη μια αποτυχία του ΑΚΕΛ να πλησιάσει τον νέο και να του «φυτέψει» όραμα και διάθεση για αγώνα για κάτι καλύτερο. Είναι αποδεδειγμένο, ότι η νεολαία της Αριστεράς, εάν μπορούμε να αποκαλούμε Αριστερά το ΑΚΕΛ, στέρεψε από οράματα και πρότυπα. Εξέλιπαν όλα εκείνα που σε προηγούμενες δεκαετίες μπορούσαν να εμπνεύσουν τον αριστερό νέο. Και καθώς το ΑΚΕΛ έχει συνταυτίσει τον πατριωτισμό και τις μεγάλες εθνικές εξάρσεις με τον «εθνικισμό-σοβινισμό», δεν απέμεινε τίποτε για να πιστέψουν οι νέοι του ΑΚΕΛ. Εδώ, θα αναφερθούμε σε μια ρήση αριστερού φιλόλογου καθηγητή, ο οποίος είχε πει σε μια μορφή παραπόνου: «Προσφέραμε» στη Δεξιά το 1821, το έπος του '40, τον αγώνα της ΕΟΚΑ. Ποιο όραμα αφήσαμε στους δικούς μας νέους;

Κωστάκης Αντωνίου

ΠΗΓΗ

Ελεύθερη Γνώμη

Έλεος πλέον με αυτόν τον Χριστόφια που μπλέξαμε. Δεν θα ήταν καλύτερο να τρώει παρά να μιλά; Και αναρωτιέμαι. Όλα αυτά τα κάνει από ηλιθιότητα; Γιατί αν από ηλιθιότητα τα κάνει θα πρέπει κάποιος να τον απομακρύνει από την Προεδρική θέση πάραυτα. Αν πάλι όλα αυτά τα κάνει γιατί πραγματικά τα πιστεύει ε τότε τι να πούμε; Η παραίτηση είναι το λιγότερο που μπορούμε να απαιτήσουμε για αυτό τον άνθρωπο. Γνώμη μας πάντως είναι πως ότι κάνει το κάνει μεθοδευμένα. Όλα έχουν τον σκοπό τους. Σπέρνει την διχόνοια. Ξεσηκώνει τον κόσμο. Τον βολεύει. Βολεύει την ανύπαρκτη πολιτική και τους λανθασμένους χειρισμούς του, σε όλα ανεξαιρέτως τα θέματα. Εφόσον η πολιτική ζωή της Κύπρου διέπεται από ανίκανους πολιτικούς που δεν μπορούν ούτε να τον πιέσουν να αλλάξει γραμμή πλεύσης ούτε να παραιτηθεί, το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε να λήξει η θητεία του. Η διακυβέρνηση Χριστόφια τελειώνει σε 707 μέρες. ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ


Ελευθερογνώμων

Ο Πρόεδρος κήρυξε τη μαθητική αναρχία!

Τα κόμματα διαφωνούν με τις ΑΚΕΛικές-Χριστόφειες μεθοδεύσεις. Και οι μαθητές, ευτυχώς, δεν είναι όλοι στρατιωτάκια της ΕΔΟΝ

Σεβόμαστε και τιμούμε τους μαθητές. Για τον αυθορμητισμό, το δυναμισμό, την ωριμότητα, τον ηρωισμό τους. Συμμαθητές τους πολέμησαν στους υπέρ ελευθερίας αγώνες της Κύπρου. Ο 18χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης (μεθαύριο είναι η επέτειος του απαγχονισμού του) ή ο Πετράκης Γιάλλουρος, έδωσαν τη ζωή τους για την αξιοπρέπεια των Ελλήνων της Κύπρου και, κυρίως, για την Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα. Ποια ήταν τα ηθικά στηρίγματά τους; Η πίστη τους στον Θεό, στην Ελλάδα και στην ελευθερία. Επεδείκνυαν υψηλά επίπεδα ευσέβειας, πειθαρχίας, σεβασμού, υπακοής στους γονείς, στους δασκάλους, στους ηγήτορες του τόπου. Για ένα σοβαρό λόγο: Η υπακοή στους νόμους και η πειθαρχία στις συμβουλές, στις εντολές και στις διαταγές είναι η ισχυρή θεμελίωση μιας ευνομούμενης πολιτείας. Κανείς δεν είναι υπεράνω των Νόμων και κανείς δεν κάνει του κεφαλιού του. Διαφορετικά έχουμε χάος και αναρχία.
Ξεχάστε, όμως, αυτά που γνωρίζατε ή πιστεύατε μέχρι σήμερα. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διασαλπίζει στους μαθητές την αναρχία! Και τους παρακινεί σε ανυπακοή, απειθαρχία και παρανομία έναντι των δασκάλων τους και των σχολικών κανονισμών! Σχολιάζοντας πριν από λίγες ημέρες αναφορά του προέδρου της ΠΣΕΜ, για εσωτερικούς κανονισμούς που, κατ’ ισχυρισμόν, επιβάλλονται από διευθύνσεις σχολείων, ο Δ. Χριστόφιας είπε στους μαθητές: «Να δίνετε τη μάχη σας μέχρι τέλους. Έχετε κάθε δικαίωμα να έχετε λόγο για τα ζητήματα που σας αφορούν. Δώσαμε μεγάλες μάχες για να κερδηθεί αυτός ο λόγος και αυτό το δικαίωμα, και μην τα παραχωρήσετε σε κανέναν. Ούτε σε διευθυντές ούτε στον υπουργό Παιδείας ούτε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Συνεχίστε τη μάχη για πραγματικά ελεύθερο μαθητικό συνδικαλισμό». Σημειώστε την ημερομηνία: 9 Μαρτίου 2011. Έτσι αρχίζει η μαθητική επανάσταση για την πλήρη διάλυση και εκθεμελίωση των σχολείων και την ισοπέδωση στην εκπαίδευση.

Ο Πρόεδρος διέπραξε φοβερό ολίσθημα… εν γνώσει του! Ο Δ. Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ, όπως και οι κομματικές νεολαιίστικες παραφυάδες τους, δεν καίγονται τόσο για το μαθητικό συνδικαλισμό. Οι μαθητές εκπροσωπούνται και εκφράζονται μέσω των μαθητικών συμβουλίων ή με τη συμμετοχή τους στο Συμβούλιο Διεύθυνσης. Οι κανονισμοί συμφωνούνται μεταξύ της διεύθυνσης, των μαθητών και των γονιών. Η Παιδεία αντιμετωπίζει τόσα πολλά προβλήματα, που ο λεγόμενος μαθητικός συνδικαλισμός θα είναι η θρυαλλίδα που θα τινάξει τα πάντα στον αέρα. Το ΑΚΕΛ είναι το πιο οργανωμένο κόμμα. Ελέγχει την ΠΣΕΜ. Διά του μαθητικού συνδικαλισμού θα εισβάλει και επίσημα στα σχολεία όπου, διά των κομματικά εντεταλμένων του, θα διαβρώσει και θα αλώσει τη μαθητική κοινότητα. Στόχος δεν είναι η πολιτικοποίηση αλλ’ η αδίστακτη κομματικοποίηση των μαθητών, η κατασκευή κομματικών στρατιωτών στην υπηρεσία του ΑΚΕΛ.

Η προτροπή Δ. Χριστόφια προς τους μαθητές να αγνοήσουν τους καθηγητές, το Υπουργείο και τον ίδιο τον Πρόεδρο συνιστά μιαν απίστευτη και πρωτοφανή προεδρική παρακίνηση στην αναρχία, στην απειθαρχία και στην παρανομία, και στην επιβολή της στα εκπαιδευτήρια. Να είναι σίγουρος ο Δ. Χριστόφιας: Οι μαθητές θα τον πάρουν στα σοβαρά και στην πράξη! Να αναμένεται ότι μπορεί να συμβεί, λοιπόν το εξής: Ενδοσχολική γιορτή για την 1η Απριλίου 1955, για να τιμηθεί ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ. Οι ΑΚΕΛικοί μαθητές διαμαρτύρονται, απειθαρχούν και αγνοούν την εντολή του Υπουργείου Παιδείας. Αρνούνται να συμμετάσχουν, στο όνομα, φυσικά, του δικαιώματος που τους έδωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αποτέλεσμα; Δεν θα γίνει γιορτή. Δηλ. ό,τι δεν αρέσει στους ΑΚΕΛικούς μαθητές θα απορρίπτεται. Με την ίδια λογική, αφού οι μαθητές δικαιούνται να αγνοούν τους πάντες, οι εκπαιδευτικοί γιατί να πειθαρχούν σε εγκυκλίους και εντολές του Υπουργείου Παιδείας;

Με την παρακίνησή του προς αναρχία, απειθαρχία και ανυπακοή των μαθητών, ο Δ. Χριστόφιας άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για την επέλαση της κομματικοποίησης στα σχολεία. Αλλά δεν είναι όλα ίσα και όμοια! Οι εκπαιδευτικοί ηγούνται των σχολείων και δικαιούνται σεβασμού, και οι μαθητές υποχρεούνται να πειθαρχούν στους σχολικούς κανονισμούς. Οι μαθητές έχουν δικαιώματα, λόγο και ρόλο, αλλ’ έχουν και πολλές υποχρεώσεις. Υπάρχει μια μικρή ελπίδα: Όλα τα άλλα κόμματα διαφωνούν με τις ΑΚΕΛικές-Χριστόφειες μεθοδεύσεις. Και οι μαθητές, ευτυχώς, δεν είναι όλοι στρατιωτάκια της ΕΔΟΝ.

Σάββας Ιακωβίδης

ΠΗΓΗ

Διακοινοτικός Οίκος Ανοχής

Ε Κ Α Τ Ο Ν ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ Χριστόφια, διαδοχικά, με (α) Ταλάτ και (β) Έρογλου, συμπληρώθηκαν προχθές Παρασκευή, στην αρξάμενη από την Τετάρτη, 3η Σεπτεμβρίου 2008, μάταιη για το Κυπριακό, βλαπτική για τους Έλληνες κι ωφέλιμη μόνο για την Τουρκία, διαδικασία των «απευθείας διαπραγματεύσεων». Ως συνέχεια, αριθμουμένων ίσως σε… χιλιάδες, συνομιλιών, όλων των κατά σειράν προέδρων, στο πλαίσιο των, εξ υπαρχής σκοπίμως στημένων για να συμφέρουν ΜΟΝΟ την Τουρκία - Κατακτητή, «διακοινοτικών συνομιλιών». Που διευκόλυναν τα μάλα στην ανενόχλητη και ατιμώρητη εδραίωση της τουρκικής κατοχής, επί 37 χρόνια στην Κύπρο.

Υ Π Η Ρ Ξ Ε εκ γενετής, αυτή η διαδικασία προϊόν ανεπίτρεπτης αυταπάτης και ασύγγνωστων ψευδαισθήσεων της ηγεσίας του κυπριακού Ελληνισμού. Η οποία κορόιδευε εαυτήν και όλους ότι ήταν (ή είναι) δυνατόν η Τουρκία, άνευ αντιπάλου δέους ισχύος, να συμφωνήσει σε λύση εγκατάλειψης των σαφώς διατυπωμένων από την ίδια, πάγιων από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '50, επεκτατικών σε βάρος της Κύπρου, στρατηγικών της σχεδιασμών κι επιτευγμάτων. Η αυταπάτη κι οι ψευδαισθήσεις τής, εκ των αποτελεσμάτων αποδεικνυομένης, ανεπαρκούς ηγεσίας, επί 34 χρόνια (από 12 Φεβρουαρίου 1977 της συνάντησης Μακαρίου - Ντενκτάς, μέχρι 18 Μαρτίου 2011 της 100ής συνάντησης Χριστόφια με τους διαδόχους Ντενκτάς), υπέβαλαν το λαό σε μια διαρκή μαζική πλύση εγκεφάλου. Ότι, δήθεν, μέσα από τις «διακοινοτικές συνομιλίες» θα βρεθεί αμοιβαία αποδεκτή, εφικτή, δίκαιη λύση. Και, προπάντων, ότι, «δεν υπάρχει άλλος δρόμος, παρά μόνον οι διακοινοτικές συνομιλίες».

Α Υ Τ Η Η ΠΛΥΣΗ εγκεφάλου του λαού, αυτή η κοροϊδία, αυτή η χρόνια υποκειμενική ανεπάρκεια της ηγεσίας, παρ’ ότι αποδείχθηκε δραματικά με το λαοκατάρατο προϊόν της, ονόματι Σχέδιο Ανάν 2002-2004, εντούτοις επέτρεψε το 2008 την άνοδο στην εξουσία τού αυτοδιαφημισθέντος ως «προέδρου λύσης» κ. Χριστόφια. Με διακηρυγμένο, ως «ακρογωνιαίο λίθο» της πολιτικής του, το άκρον άωτον της αυταπάτης και της ανεπάρκειας: Ότι, «σε συνεργασία με τους Τ/κ, ως ακρογωνιαίο λίθο πάνω στον οποίο θα στηριχθούμε, θα απευθυνθούμε στη διεθνή κοινότητα και στην Τουρκία για να επιδιώξουμε λύση»! Η… 100ή «απευθείας διαπραγμάτευσή» του της Παρασκευής, απέδειξε εκατοντάκις την αποτυχία της πολιτικής του…

Ε Ι Ν Α Ι ΠΛΕΟΝ επιτακτική ανάγκη να κλείσει επειγόντως το μαγαζί των «διακοινοτικών συνομιλιών». Αποδείχθηκε ότι ακριβώς ήταν απ’ την αρχή: Ένας «οίκος ανοχής» της εμπέδωσης του Αττίλα.

Λάζαρος Μαύρος


ΠΗΓΗ