Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 5/12/2010 η Γενική Συνέλευση της ΕΦΕΚ Αθήνας. Το ΔΡΑΣΙΣ – ΚΕΣ για άλλη μια φορά είπε τα πράγματα ξεκάθαρα. Δεν έχουμε τίποτα να κρύψουμε και τίποτα και κανένα να φοβηθούμε. Οι θέσεις και οι απόψεις μας είναι πάγιες και ξεκάθαρες. Ας ενοχλούνται κάποιοι. Ας τις οικειοποιούνται κάποιοι άλλοι... Ο Αγώνας γίνεται στην πράξη και όχι στα λόγια. Και οι αγώνες της κάθε παράταξης είναι γραμμένες στην ιστορία της.
Το ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ, όπως πάντα, τεκμηρίωσε ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου την Εθνική γραμμή Απελευθέρωσης της Κύπρου. Η απεμπλοκή από τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, αποτελεί το πρώτο βήμα για την επανατοποθέτηση του Κυπριακού στις σωστές του βάσεις, ως προβλήματος παράνομης εισβολής, συνεχιζόμενης κατοχής και εποικισμού. Οι προβλέψεις και προειδοποιήσεις του ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ ως προς τη διαδικασία ομοσπονδοποίησης της Κύπρου, δυστυχώς επαληθεύονται: η κυβέρνηση Χριστόφια έχει προβεί σε πρωτοφανείς υποχωρήσεις, η δε Κυπριακή Δημοκρατία έχει απομονωθεί τόσο, που οι ξένοι απειλούν με αναγνώριση της Διχοτόμησης. Και πάλιν προτείναμε την καταγγελία της Τουρκίας για τα εγκλήματά της στην Κύπρο, την άσκηση διεθνούς διαφώτισης για το Κυπριακό και την ισχυροποίηση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος με την Ελλάδα. Αυτός είναι ο δρόμος της Απελευθέρωσης κι όχι η ψευδοεπαναπροσέγγιση με τους έποικους και τους παρανομούντες Τουρκοκύπριους!
Μεταξύ άλλων, το ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ κατέθεσε ψηφίσματα που αφορούν:
- Την ανακοπή της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ε. Ε,
- Την καταγγελία της συνεχιζόμενης παρουσίας των αποικιοκρατικών βρετανικών βάσεων,
- Την καταγγελία του Προέδρου Χριστόφια, που με κάθε του δήλωση και πράξη ρεζιλεύει την Κύπρο και θίγει την εθνική μας αξιοπρέπεια,
- Το σεβασμό στα μνημεία των ηρώων της ΕΟΚΑ Καραολή & Αυξεντίου και την καταδίκη της πρόσφατης βεβήλωσης των προτομών τους,
- Την εναντίωσή μας στην εκ περιτροπής προεδρία, την παραμονή εποίκων και στη σταθμισμένη ψήφο, που όλα αυτά, μαζί με τις απαράδεκτες θέσεις Χριστόφια στο περιουσιακό, αποτελούν πλέον «κεκτημένα δικαιώματα» των Τούρκων κατακτητών.
Το ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ εδώ και χρόνια παράγει τον ορθό Εθνικό πολιτικό λόγο, ως αντιστάθμισμα στο ομοσπονδιακό κατεστημένο, που εδραιώνει τη Διζωνική Διχοτόμηση της Κύπρου μας.
Οι άλλοι:
Οι «εθνοσωτήρες» της Πρωτοπορίας για άλλη μια φορά φόρεσαν το πατριωτικό τους πρόσωπο. Κάτι το οποίο ήταν (για εμάς τουλάχιστον) αναμενόμενο. Βλέπετε, εκεί υπήρχαν αρκετοί φοιτητές – αυριανοί ψήφοι. Φίλτατοι της ΝεΔηΣυ, κανείς ποτέ δεν έχει πει ότι τον αγώνα της ΕΟΚΑ πρέπει να τον επικαλούνται μόνο λίγοι. Ούτε ότι ο αγώνας είναι για λίγους. Αυτό που λέμε όμως και ισχύει (και μακάρι να μας διαψεύσετε στο μέλλον) είναι ότι πολλοί κοκορεύονται αυτόν τον αγώνα αλλά λίγοι είναι αυτοί που τον τιμούν και τον συνεχίζουν. Εξ’ άλλου, ας μη γελιόμαστε. Ο δικός σας ο κομματάρχης είναι ο στυλοβάτης της πολιτικής Χριστόφια. Κι ότι ξεχνάει να παραδώσει ο Χριστόφιας στον Αττιλάρχη Έρογλου, το θυμάται ο δικός σας ο Αναστασιάδης, που στα φιλοτουρκικά δείπνα με τον κατακτητή, προτείνει τη συνέχιση των τουρκικών εγγυήσεων στη λύση του Κυπριακού!!
Ο «αγώνας» της κομματικής σας ηγεσίας φθάνει μέχρι τα Διζωνικά «συνιστώτα κρατίδια» και την παρδαλή σημαία του Ανάν. Κι αν κατηγορείτε το ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ ότι έμεινε προσκολλημένο στα «τότε σωστά ιδανικά» ας μή ψηφοθηρείτε καπηλευόμενοι την ΕΟΚΑ. Σε σας έχει έτοιμη απάντηση ο Αρχηγός Διγενής: «Η αδράνεια και ο φιλοτομαρισμός είναι γνώρισμα και ένδειξη ΣΑΠΙΛΑΣ, εθνικής και κοινωνικής».
Εμείς μένουμε «πίσω», δεν αποδεχόμαστε τον εφησυχασμό και το βολεμένο σας «σήμερα». Τα λόγια του Αρχηγού της ΕΟΚΑ ηχούν μέχρι σήμερα και προστάζουν το δρόμο της Αρετής: «Νέοι της Κύπρου. Σεις θα αποτελέσετε τη νέαν γενεά. Κλείστε τα αυτιά σας εις τας σειρήνας του «εφικτού» και αναπετάσατε το λάβαρο της Ενώσεως το οποίον σας παραδίδουν οι αγωνισταί εκείνοι που επολέμησαν, που εκινδύνευσαν, που έκλεισαν μέσα τους την Ελλάδα και την Κύπρον» (5 Απριλίου 1970, ομιλία προς τους φοιτητές του ΔΡΑΣΙΣ).
Για τους αριστεριστές του «προοδευτικού» ΕΔΟΝΑΚΕΛ, που σήμερα «κράζουν» τους εθνικά σκεπτόμενους αντιομοσπονδιακούς, απαντά ο ίδιος ... ο Τσε Γκεβάρα: «Πατρίδα ή θάνατος»! Μάλλον θα τρίζουν τα κόκκαλα του από την παρακμιακή φωτοτυπία των ιδεών του, από τους Προοδευτικάριους του ΑΚΕΛ. Και επειδή θεωρείτε την θέση μας περί πλήρους Απελευθέρωσης ως ουτοπική και αδύνατη, ακούστε τον επαναστάτη – σημαιοφόρο σας Ερνέστο Τσε Γκεβάρα: «να είμαστε ρεαλιστές, να ζητάμε το αδύνατο»!
Ναι, εμείς είμαστε ρεαλιστές και ζητάμε το (κατ’ εσάς) αδύνατο. Την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ και την ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ του Κυπριακού Ελληνισμού. Άλλωστε, πόσο συνεπείς με τις θέσεις σας είσαστε, όταν κατά τον ιδεολογικό σας πατέρα, Βλαντιμίρ Λένιν, «Η αυτοδιάθεση των εθνών είναι το ίδιο με τον αγώνα για πλήρη εθνική απελευθέρωση και οι σοσιαλιστές δεν μπορούν να παραιτηθούν από ένα τέτοιο αγώνα»;
Τα «συντροφάκια» του ΑΚΕΛ αγαπούν, λένε, την Ελλάδα του Γιάννη Ρίτσου...
Γ. Ρίτσος: "Αρνούμαι κάθε ιδέα διχοτόμησης, κάθε παζάρεμα για 'ανταλλάγματα', κάθε σκέψη για ομόσπονδο κράτος."
«Μαζικότατη» ήταν και πάλι η παρουσία των άλλων δύο παρατάξεων του Συλλόγου, Αναγέννησης & Αγώνα. Είδαμε μια Αναγέννηση να υποκρίνεται και να κατηγορεί το ΑΚΕΛ και την κυβέρνηση ενώ το κόμμα τους αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής, απολαμβάνοντας τα οφέλη της εξουσίας και της ... ψηφοθηρικής πελατείας. Ενώ ο Αγώνας, παραδόξως, για πρώτη φορά δεν μας είπε ότι «θα ρίξουν τα μαλλιά τους πίσω και θα φορέσουν το πρόσωπο ανάποδα».
Το ΔΡΑΣΙΣ – ΚΕΣ όσο και αν ενοχλεί κάποιους θα είναι εδώ. Τείχος στα προδοτικά τους σχέδια.
Θα είμαστε εδώ. Δεν θα σας αφήσουμε να ξεπουλήσετε την πατρίδα μας.
Τα Αγγλοαμερικανικά – ιμπεριαλιστικά σας σχέδια έχουν εχθρό. ΕΜΑΣ!!
ΓΙΑΤΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ ΣΤΑ ΔΥΟ.
Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΕΝΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΑΤΙ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΟ...
http://www.facebook.com/topic.php?uid=2225645879&topic=18409
Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010
Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010
Ύπουλη επίθεση φίμωσης προς την ιστορία την ιδεολογία και τον πρόεδρο του ΔΡΑΣΙΣ Κ.Ε.Σ.
Στις 29.11.2010 και ώρα 16:00, στην παρουσία τριών γυναικών και δύο πρωτοετών φοιτητών, τα πρωτοπαλίκαρα του Φ.Κ.Κ. Μετώπου Αθήνας (Ε.ΛΑ.Μ) εισήλθαν στο οίκημα της μοναδικής, αγνής, αντιομοσπονδιακής παράταξης της Αθήνας και κτύπησαν τον πρόεδρο του ΔΡΑΣΙΣ – Κ.Ε.Σ.
Του άνανδρου αυτού κτυπήματος, προηγήθηκε ένα άλλο περιστατικό. Την προηγούμενη μέρα (28.11.2010 η ώρα 23:30) οι ίδιοι ΄΄πατριώτες΄΄, μπήκαν στο οίκημά μας και με απειλητικές διαθέσεις στην θέα τριών γυναικών, άρχισαν να πετούν και να σπάνε πράγματα.
Έχει καταστεί σαφές πλέον, μετά και τα τελευταία γεγονότα, ότι παίζεται ένα βρώμικο παιχνίδι με πολιτικές σκοπιμότητες, εναντίον του αντιομοσπονδιακού χώρου. Αυτό δεν μας αφήνει η 43 χρονών ιστορία μας να το επιτρέψουμε. Γι αυτό σας ενημερώνουμε ότι θα λάβουμε κάθε απαραίτητο μέτρο, εντός πάντοτε νομίμων πλαισίων, ώστε να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ένοχοι. Ο Έλληνας γεννήθηκε ανυπότακτος. Το ΔΡΑΣΙΣ – Κ.Ε.Σ. δεν πρόκειται να γίνει πιόνι κανενός.
Αυτοί που κτυπούν το κίνημά μας, από όποιο χώρο και να προέρχονται, πρέπει να έχουν κατά νού ότι το ΔΡΑΣΙΣ – Κ.Ε.Σ. δεν κλείνει. Το κίνημά μας δεν είναι μαγαζί. Το ΔΡΑΣΙΣ είναι άυλο, είναι Ιδέα.
ΔΡΑΣΙΣ Κ.Ε.Σ.
Του άνανδρου αυτού κτυπήματος, προηγήθηκε ένα άλλο περιστατικό. Την προηγούμενη μέρα (28.11.2010 η ώρα 23:30) οι ίδιοι ΄΄πατριώτες΄΄, μπήκαν στο οίκημά μας και με απειλητικές διαθέσεις στην θέα τριών γυναικών, άρχισαν να πετούν και να σπάνε πράγματα.
Έχει καταστεί σαφές πλέον, μετά και τα τελευταία γεγονότα, ότι παίζεται ένα βρώμικο παιχνίδι με πολιτικές σκοπιμότητες, εναντίον του αντιομοσπονδιακού χώρου. Αυτό δεν μας αφήνει η 43 χρονών ιστορία μας να το επιτρέψουμε. Γι αυτό σας ενημερώνουμε ότι θα λάβουμε κάθε απαραίτητο μέτρο, εντός πάντοτε νομίμων πλαισίων, ώστε να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ένοχοι. Ο Έλληνας γεννήθηκε ανυπότακτος. Το ΔΡΑΣΙΣ – Κ.Ε.Σ. δεν πρόκειται να γίνει πιόνι κανενός.
Αυτοί που κτυπούν το κίνημά μας, από όποιο χώρο και να προέρχονται, πρέπει να έχουν κατά νού ότι το ΔΡΑΣΙΣ – Κ.Ε.Σ. δεν κλείνει. Το κίνημά μας δεν είναι μαγαζί. Το ΔΡΑΣΙΣ είναι άυλο, είναι Ιδέα.
ΔΡΑΣΙΣ Κ.Ε.Σ.
Βουλή: Μη βουλόμενη…
Β Ο Υ Λ Η βουληθείσα να μη βούλεται επί του Κυπριακού, είναι η άλλη μια αξιοθρήνητη όψη της ακρωτηριασμένης δημοκρατικότητας και της ανάπηρης λαϊκής κυριαρχίας. Βουλή που απαγόρευσε εις εαυτήν να συζητά το υπ’ αριθμόν ένα ζήτημα του λαού. Βουλή που ανακήρυξε εαυτήν ανίκανη, αναρμόδια και ανώριμη να ασχολείται και ν’ αποφασίζει επί του πρώτιστου, για την επιβίωση του κράτους, προβλήματος. Βουλή που διέγραψε από την ημερησία διάταξή της το Εθνικό Θέμα. Κι εξοβέλισε από την ολομέλειά της τη συζήτηση των αντιπαρατιθέμενων απόψεων που αφορούν την πολιτική για το Κυπριακό. Κοινοβούλιο που αρνείται ν’ ασκήσει καν κοινοβουλευτικό έλεγχο στους «χειρισμούς» του Κυπριακού.
Ε Α Ν ΔΕΝ μας απατά η μνήμη, η τελευταία φορά που η Βουλή συζήτησε το Κυπριακό στην ολομέλειά της, ήταν το φθινόπωρο του 1992. Με αφορμή την τότε εκκολαφθείσα, επί προεδρίας Γ. Βασιλείου, «Δέσμη Ιδεών Γκάλι», του προ-προηγούμενου Γ.Γ. του ΟΗΕ! Κι όταν δέκα έτη αργότερα η Κυπριακή Δημοκρατία έφτασε στο «παρά τρίχα» να διαλυθεί, με το Σχέδιο Ανάν από 11η Νοεμβρίου 2002 μέχρι 24η Απριλίου 2004, η Βουλή της ουκ ηβουλήθη να το συζητήσει καν. Επί 18 συναπτά έτη, η υποτιθέμενη 1η συντεταγμένη εξουσία, η παριστάνουσα την αντιπροσωπευτικότερη της λαϊκής κυριαρχίας, η επισήμως ονομαζόμενη Βουλή των Αντιπροσώπων, δεν θεώρησε καν χρήσιμο να συζητήσει ποτέ το Κυπριακό. Είτε ως σύνολο είτε ως επιμέρους «πτυχές» του εθνικού θέματος. Με το… πρόσχημα ότι η επί του Κυπριακού δήθεν «αρμοδιότητα» έχει μεταβιβαστεί στο υπό την προεδρία του ΠτΔ συνεδριάζον Εθνικό Συμβούλιο, το οποίο, με τη σειρά του, αποδείχθηκε ότι ούτε συν-βούλεται πλέον, ούτε συν-βουλεύεται, ούτε, βέβαια, συν-βουλεύει.
Τ Ι ΕΙΔΟΥΣ, λοιπόν, δημοκρατικό πολίτευμα είν’ αυτό; Τι σόι λαϊκή κυριαρχία, με εντελώς πεθαμένες, μουμιοποιημένες και κατ’ ουσίαν ανύπαρκτες τις όποιες δημοκρατικές διαδικασίες παραγωγής πολιτικής, συζήτησης της πολιτικής και δημοκρατικής λήψης των συλλογικών πολιτικών αποφάσεων; Εάν η δημοκρατία ως σύστημα δεν επιτρέπεται και δεν αφήνεται να λειτουργεί, να αναπτύσσεται, να ανθεί και να παράγει πολιτική επί του σημαντικότερου ζητήματος του λαού, τότε για ποια δημοκρατία βαυκαλιζόμαστε; Εκείνην που απλώς επιτρέπει στον λαό, μια φορά κάθε πέντε χρόνια, να εκλέγει τον απόλυτο μονάρχη του; Σύστημα, δηλαδή, τής ανά πενταετία θεσμοθετημένης, με τις προεδρικές εκλογές, υπεξαίρεσης της λαϊκής κυριαρχίας; Και της, ανά παράλληλη πενταετία, θεσμοθετημένης εκλογής των… απαγορευμένων να βούλονται βουλευτών; Δημο-κρατία είν’ αυτή ή Δήμου-κρατητήριο;
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΑ 3.12.10
Θυμάστε οι τακτικοί της στήλης ότι το… ύπερθεν, «Βουλή μη βουλόμενη», το δημοσιεύσαμε την Παρασκευή, 13η Αυγ. 2010; Δικαιούμαστε, άραγε, να ισχυριστούμε ότι χθες, με την πλειοψηφία των προθύμων ΑΚΕΛ-ΔηΣυ της Βουλής [του «νότιου» και υποτελούς, οιονεί «προτεκτοράτου»], επί του «θέματος Ντάουνερ», επαληθεύτηκε 100%;
Λάζ. Α. Μαύρος
http://www.sigmalive.com/simerini/columns/iristho/332171
Ε Α Ν ΔΕΝ μας απατά η μνήμη, η τελευταία φορά που η Βουλή συζήτησε το Κυπριακό στην ολομέλειά της, ήταν το φθινόπωρο του 1992. Με αφορμή την τότε εκκολαφθείσα, επί προεδρίας Γ. Βασιλείου, «Δέσμη Ιδεών Γκάλι», του προ-προηγούμενου Γ.Γ. του ΟΗΕ! Κι όταν δέκα έτη αργότερα η Κυπριακή Δημοκρατία έφτασε στο «παρά τρίχα» να διαλυθεί, με το Σχέδιο Ανάν από 11η Νοεμβρίου 2002 μέχρι 24η Απριλίου 2004, η Βουλή της ουκ ηβουλήθη να το συζητήσει καν. Επί 18 συναπτά έτη, η υποτιθέμενη 1η συντεταγμένη εξουσία, η παριστάνουσα την αντιπροσωπευτικότερη της λαϊκής κυριαρχίας, η επισήμως ονομαζόμενη Βουλή των Αντιπροσώπων, δεν θεώρησε καν χρήσιμο να συζητήσει ποτέ το Κυπριακό. Είτε ως σύνολο είτε ως επιμέρους «πτυχές» του εθνικού θέματος. Με το… πρόσχημα ότι η επί του Κυπριακού δήθεν «αρμοδιότητα» έχει μεταβιβαστεί στο υπό την προεδρία του ΠτΔ συνεδριάζον Εθνικό Συμβούλιο, το οποίο, με τη σειρά του, αποδείχθηκε ότι ούτε συν-βούλεται πλέον, ούτε συν-βουλεύεται, ούτε, βέβαια, συν-βουλεύει.
Τ Ι ΕΙΔΟΥΣ, λοιπόν, δημοκρατικό πολίτευμα είν’ αυτό; Τι σόι λαϊκή κυριαρχία, με εντελώς πεθαμένες, μουμιοποιημένες και κατ’ ουσίαν ανύπαρκτες τις όποιες δημοκρατικές διαδικασίες παραγωγής πολιτικής, συζήτησης της πολιτικής και δημοκρατικής λήψης των συλλογικών πολιτικών αποφάσεων; Εάν η δημοκρατία ως σύστημα δεν επιτρέπεται και δεν αφήνεται να λειτουργεί, να αναπτύσσεται, να ανθεί και να παράγει πολιτική επί του σημαντικότερου ζητήματος του λαού, τότε για ποια δημοκρατία βαυκαλιζόμαστε; Εκείνην που απλώς επιτρέπει στον λαό, μια φορά κάθε πέντε χρόνια, να εκλέγει τον απόλυτο μονάρχη του; Σύστημα, δηλαδή, τής ανά πενταετία θεσμοθετημένης, με τις προεδρικές εκλογές, υπεξαίρεσης της λαϊκής κυριαρχίας; Και της, ανά παράλληλη πενταετία, θεσμοθετημένης εκλογής των… απαγορευμένων να βούλονται βουλευτών; Δημο-κρατία είν’ αυτή ή Δήμου-κρατητήριο;
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΑ 3.12.10
Θυμάστε οι τακτικοί της στήλης ότι το… ύπερθεν, «Βουλή μη βουλόμενη», το δημοσιεύσαμε την Παρασκευή, 13η Αυγ. 2010; Δικαιούμαστε, άραγε, να ισχυριστούμε ότι χθες, με την πλειοψηφία των προθύμων ΑΚΕΛ-ΔηΣυ της Βουλής [του «νότιου» και υποτελούς, οιονεί «προτεκτοράτου»], επί του «θέματος Ντάουνερ», επαληθεύτηκε 100%;
Λάζ. Α. Μαύρος
http://www.sigmalive.com/simerini/columns/iristho/332171
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)